٭
آخرين قسمت...

طلاق…


اول از همه بايد بدونيد كه مسلماً ممكنه شما در انتخاب خودتون اشتباه كنين.اين طبيعيه ولي حماقتي كه انجام ميدين اينه كه فكر ميكنين بايد اينقدر به اين بازي ادامه بديد تا تجزيه روحي بشين! وقتي فرهنگ و عرف غلط اجتماعي اجازه تشخيص درست بهتون نميده مسلماً بايد احتمال بالاي گند زدن تو ازدواج رو هم حساب كنين.متاسفانه واقعيت اينه كه در ايران و ساير كشورهاي سنتي گرا همواره از طلاق بعنوان يه برچسب كثيف براي زن ياد ميكنند تا راه ديگري براي به زنجير كشيدنش وجود داشته باشه.اينقدر اين مورد رو سياه و زشت نشون دادند كه در اذهان نقش بسته طلاق يعني نابودي! در حاليكه طلاق در دنيا يعني ايجاد فرصتي دوباره با استفاده از تجربه بيشتر…ولي تو ايران تا اسمش مياد پسرها لبشون رو يه ور ميكنن، ياد مهريه مي افتن! و دخترها هم تصوير گودزيلا رو تو مغزشون ترسيم ميكنن! درحاليكه احتمال اينكه به اين مرحله برسيد واقعاً براي همه افراد يكسانه.بدليل عدم رفتار صحيح بين زن و مرد در جامعه مسلماً ضريب انتخابي اشتباه بالايي وجود خواهد داشت.ولي متاسفانه افراد حاضرند خودشان و ديگران را از بين ببرند ولي بعنوان يك فرد طلاق گرفته شناخته نشوند.اختلاف يك چيز عادي بين دو نفر ميباشد اما بعضي مواقع كه افراد هيچگونه سنخيتي با هم ندارند ديگه شورش در مياد و يك صحنه نبرد در جهت تخريب يكديگر آغاز ميشه.واقعيت اينه كه خوردن يه كاكتوس درسته از زندگي با بعضي افراد راحتتره! مرداني كه فلسفه اونها اينه كه خانواده ما از شما يرتره و اينكه به اصطلاح گربه رو دم در حجله بكشند تا زن بفهمه رئيس كيه!زن رو همواره محتاج نگه دارند تا بتونند حكمراني كنند!! واقعاً خاك برسر بعضيها كنن كه ديگه نفهمي رو به انتهاش رسوندند . يا زناني كه اصلاً نميفهمند زندگي

مشترك يعني ساخت يك مكان جديد از نقطه صفر نه اينكه حسرتها يا افاده هاي خونه باباشون رو از مرد طلب كنند! واقعيت اينه كه بايد سعي كرد كه در زندگي به يك تفاهم رسيد ولي بعضي افراد واقعاً ارزش ندارند كه اصلاً همسر داشته باشند و مسلماً زندگي با اين افراد اگر نابودتون نكنه حداقل شما را به يه پله بالاتر ارتقا نميده.من در قسمتهاي قبلي خودم رو خفه كردم تا بشما بگم زندگي فقط در ازدواج خلاصه نشده.خواستم بدونين كه ممكنه همين شما كه فكر ميكني چشمات رو باز كردي بد جور سيلي بخوري! مردها معمولاً تمام زندگي رو در ازدواج خلاصه نميكنن و براي همين ميبينيم كه در مواقع بحراني ضربه كمتري ميخورن ولي من مخصوصاً روي خانمها زوم كردم تا متوجه بشوند دارن در جهتي تمام زندگيشون رو سرمايه گذاري ميكنن كه احتمال باختنش هم خيلي زياده..باختن هم حتماً نبايد به فعل طلاق ختم بشه بلكه خيلي ساده كافيه زن مردي بشين كه از نظر اخلاقي سالمه و موقعيت خوبي هم داره ولي فرهنگش خودخواهيه و زن رو يه دستمال كلينكس ميبينه كه به وقت احتياج ازش استفاده كنه و بعد از مصرف بندازه دور! كسي كه زن روچيزي بجز يك اسباب بازي شبانه نميبينه و مسلماً احساساتتون رو منجمد ميكنه! نمونه اش هم درصد بالايي از افراد دور و برمون هستند كه فكر هم ميكنند اصلاً اينگونه نيستند ولي بعد از چند سال …نمونه ساده ترش همين ضربات عاطفي كه پسرها و دخترهاي عاشق! مدام بهم وارد ميكنند…..طلاق آخر دنيا نيست .ولي خيلي از زنها نميتونند انجامش بدهند .چون ترس از فلاكت و اينكه توانايي سر پاي خود بودن رو ندارند اونها رو توي شن زار يك انتخاب غلط نابود ميكنه.اين هم تقصير خودشونه.من در قسمتهاي گذشته حنجره ام رو پاره كردم و گفتم چيكار بايد كرد تا سقف رو سرتون خراب نشه و اگر توجه نكرديد يا زمان شما گذشته متاسفانه بايد بگم شب بخير…بازي تموم شد…….طلاق ننگ نيست بلكه يعني شما در اتخاب يك فرد اشتباه كرديد . من قبول دارم شرايط ايران در اين مورد از دنياي حيوانات هم ظالمانه تره ولي به هر حال دليل نميشه شما روحتون زنگ بزنه.اگر در جهت بهبودتون تكون نميخورين اين مقدار زياديش از ضعف و ترس شماست.پس لطفاً كمتر ديگران رو مقصر بخونين.دلايل اطرافيان هم چرت و پرته.اين يه تصميم فرديه و اطرافيان فقط ميترسن كه مجبور بشن خرج شما رو بدن و اينكه نمي خوان اسم

طلاق تو خانواده بياد! منطق پوسيدشون ميگه شما منجمد بشين تا خانواده آبروش حفظ بشه! حالا من نميدونم صدور مجوز به يك نفر براي كشتار روحي شما ، آبروي اين خانواده رو چطور حفظ مي كنه!؟ در مورد آقايون هم بايد بگم لطفاً يك ذره شرف داشته باشيد! اگر قرار شده جدا بشين زنتون رو نقره داغ نكنيد!اينقدر شكنجه ندين تا اين ششتون حال بياد! مرد باشين و دستش رو بگيرين تا بتونه رو پاش بايسته و بعد از شما جدا بشه.اين فقط يك اشتباه بوده و خسارتش قتل روحي نيست! از طرف ديگه برخلاف نظر عامه اصلاً روي زمين نمي مونين! براحتي خواستگار براتون پيدا ميشه با اين تفاوت كه اينبار شما با تجربه بالاتر اقدام ميكنين.خودتون رو هم لوس نكنين لطفاً!!! مثلاً بگين ديگه شوهر نمي خوام چون از مرد بدم اومده!! يا عين آدمهاي احمق دوباره خودتون رو به يه چيز ختم كنين و مثلاً اين دفعه بگين ميخوام بچه ام رو بزرگ كنم!! فرتي هم بچه دار نشين.صبر كنين چند سال رو طي كنين و زمانيكه حس كرديد امكانش وجود داره و همه چيز روال منطقي گرفته اينكار رو انجام بدين.هيچ مردي هم با بچه آدم نشده! اين تفكر كه بچه دار شين تا مرد رو نگه دارين كاملاً پوچ و بي اساسه.در انتها بايد بگم تا اونجايي كه ممكنه تحمل كنين ولي اگه احساس كردين كه شرايط براتون مسائد نيست و دارين خسارت ميبينين حتي يك ثانيه رو هم درش ترديد نكنين.خانمهايي كه همينطور غر ميزنند ولي دست رو دست ميزارند كساني هستند كه قدرت گرفتن يه تصميم رو ندارند و همينطور به حرفهاي من در بخشهاي قبلي توجه نكرده اند.ببخشيد ولي بايد بگم در اينصورت شما از بين رفتيد.دليلش هم فقط و فقط عدم واقع بيني خودتون بوده و نه دليل ديگه.در ايران امكان طلاق متاسفانه براي زنها نيست و دليلش هم وجود يك قانونه 100% برده داريه كه حق طلاق رو فقط به مردها ميده! و در صورت عدم توجه به گفته هاي من فكر نميكنم ديگه بشه كاري كرد.اما در انتها شما اگر احساس ميكنين كه به آخر خط رسيديد از همسرتون جدا بشين و مجزا زندگي كنين و اگر اين امكان هم وجود نداره شما در منزل هرگونه سرويسي رو قطع كنيد.اين وضعيت شايد بالاخره در جايي قطع بشه…